mandevu.net

Dus hoewel ik zijn poking rond Kampong Thom, het lijkt erop dat dat de eerste oogst van Peace Corps vrijwilligers gingen en kreeg zelf beëdigd Ik denk dat mijn uitnodiging hebt verloren in de mail. Ik heb net toevallig horen via een vriend. Ik had gedacht dat er iets zou kunnen zijn, daar de tv-nieuws gemeld dat Vredeskorps directeur Ron Tschetter had ontmoetingen met zowel de koning en de premier.

Volgens de Amerikaanse ambassade op de website ...

In een recente plechtigheid bijgewoond door meer dan 300 Cambodjaanse gastgezin leden, Cambodjaanse regering ambtenaren, en de Amerikaanse ambassade vertegenwoordigers, Vredeskorps directeur Ron Tschetter zwoer in Cambodja de allereerste groep van Peace Corps vrijwilligers. De 29 nieuw geslagen Vrijwilligers aangekomen in Cambodja op 2 februari 2007 tot onderworpen aan een intensief trainingsprogramma in de Khmer taal, cross-cultureel bewustzijn en technische vaardigheden met betrekking tot de ontwikkeling van de gemeenschappen hun verantwoordelijkheden ...

... Onmiddellijk na de beëdiging in de ceremonie, de vrijwilligers begonnen met ventilator uit heel Cambodja aan de provincies van Kampong Cham, Prey Veng, Svay riêng, Takeo, Kampot, Battambang en Siem Reap.

Ik vroeg me af of elke beurt zou in Kampong Thom. Niet deze go-round. En, waren er geen 30 toen ze hier?

Wanneer Mamamandevu en ik waren beëdigd-in in Tanzania, ik was een van de gelukkigen was gekozen om de menigte. Spreken in het openbaar is traumatisch genoeg. Maar veel aan mijn ontzetting, ik was de derde te spreken, na twee anderen waarvan 3 maanden van intensieve Kiswahili Taalopleiding hadden ze veel beter dan ze hadden mij. De dag voor het evenement, ik had gevraagd een van onze instructeurs voor me helpen met mijn enkele goed gekozen woorden. Zij, vertrouwen mijn capaciteiten meer dan ik deed, geduwd me in het diepe eindigen met geavanceerde gramatical structuren en veel college-niveau woordenschat woorden. Het was moeilijk, zelfs voor mij te volgen, laat staan mijn publiek. Om het af, een van de bemanning van bijzonder verveeld en cynische momenteel serveren vrijwilligers brak de stilte van de aandachtige menigte door laughing at me net zo begon ik mijn toespraak (bedankt voor de ontsporing, Kate!). It was pretty awful.

Later, mijn vrouw en ik goede vrienden met die zelfde afgemat en cynische vrijwilligers, geclusterd in de rug van de menigte en meldplicht van enkele mooie afgelegen dorpen. Wij geliquideerd als buren, binnen een paar uur fietsen van elkaar en werken samen behoorlijk nauw.

Als voor de bemanning hier geen van de vier PCVs blogs bijhouden over hun verblijf hebben iets beëdiging en verhuizen naar hun nieuwe plekken. Hoewel er een paar enthousiast anekdotes over hun eerste bezoek aan hun toekomstige nieuwe woningen, de "bezoek", die bijna aan het einde van de opleiding. Ik dacht dat nu, ze moeten worden over alle verplaatst-in en zijn druk bezig om vaste-en deconfused.

Voor meer officiële dekking, een paar andere foto's en fragmenten uit de toespraken op het evenement, check de officiële Vredeskorps persbericht.

Daar was ik niet op de ceremonie, ik trok de bovenstaande afbeelding van de ambassade op de website.